Parlementslid uit Phuket en belanghebbenden pleiten voor meer lokale bevoegdheden

Een parlementslid uit Phuket en andere deelnemers aan een seminar op zaterdag 8 augustus hebben gepleit voor meer lokale zeggenschap over begrotingen, personeel, infrastructuur, vergunningen en het beheer van openbaar land als onderdeel van een mogelijk model voor zelfbestuur van de provincie.

Het seminar, getiteld ‘Zelfbestuur voor Phuket: benaderingen voor decentralisatie ten behoeve van duurzame lokale ontwikkeling’, werd gehouden in het Patong Bay Hill Hotel en georganiseerd door de parlementscommissie voor Politieke Ontwikkeling, Massamedia en Publieke Participatie. De commissie stond onder voorzitterschap van Pukkamon Nunarnan. Vertegenwoordigers van overheidsinstanties, de private sector, het maatschappelijk middenveld, parlementsleden en lokale inwoners namen eraan deel.

Chalermpong Saengdee, parlementslid voor kiesdistrict 2 van Phuket, zei dat de provincie te maken bleef hebben met problemen rond de illegale inname van openbaar land, invloedrijke figuren, stromannenbedrijven en vermeende maffiagroepen. Volgens hem beperkten bestaande wetten en bestuurlijke structuren het vermogen van de provincie om die problemen aan te pakken.

De heer Chalermpong pleitte voor decentralisatie op vier gebieden: bevoegdheden, begroting, personeel en verantwoordelijkheid. Phuket zou volgens hem meer zeggenschap moeten krijgen over zaken die de provincie rechtstreeks raken, waaronder het gebruik van openbaar land, vergunningen voor bosgebieden, infrastructuurontwikkeling, wegen en openbare nutsvoorzieningen.

Ook riep hij op tot de toewijzing van voldoende personeel aan Phuket en tot een betere coördinatie tussen instanties die betrokken zijn bij infrastructuurprojecten, om bureaucratische vertragingen te beperken. Hij stelde voor een ‘Burgerraad’ op te richten die tegenwicht kan bieden aan provinciale bestuurders en toezicht kan houden op de besteding van begrotingsmiddelen.

De heer Chalermpong zei dat hij bereid was wetgeving over ‘provincies met zelfbestuur’ of een ‘metropolitaan gebied Phuket’ door het parlement te loodsen. Hij benadrukte echter dat rekening moet worden gehouden met de publieke opinie voordat een bestuursmodel wordt ingevoerd.

Seminarspreker Preechawude “Prab” Keesin zei dat de status van Phuket als internationale toeristenstad een bestuurlijke structuur vereist die snel op lokale behoeften kan inspelen. Hij stelde voor lokale overheden meer bevoegdheden te geven om binnen de wet besluiten te nemen en vergunningen te verlenen, onder meer voor toeristische bedrijven, uitgaansgelegenheden en spa’s, evenals voor het beheer van natuurlijke hulpbronnen en bossen.

Volgens zijn voorstel zou de centrale overheid verantwoordelijk blijven voor de nationale veiligheid, het rechtsstelsel, buitenlandse zaken en de nationale financiële en belastingstelsels. Ook pleitte hij ervoor dat een groter aandeel van de belastingen en inkomsten die in Phuket worden gegenereerd, terugvloeit naar lokale overheden voor openbare nutsvoorzieningen en de ontwikkeling van de provincie.

De heer Preechawude zei dat betere coördinatie nodig was op het gebied van openbare ruimten, parkeren, verkeer en openbaar vervoer, waaronder mogelijke massavervoersystemen zoals bussen en trams. Ook stelde hij voor CCTV- en kunstmatige-intelligentiesystemen die door verschillende instanties worden beheerd, te integreren om de veiligheid en het stedelijk beheer te verbeteren.

In plaats van één systeem voor het hele land in te voeren, zouden provincies volgens hem elk een model moeten kunnen ontwikkelen dat bij hun omstandigheden past. Voor Phuket stelde hij een proeffase van ongeveer 30 tot 50 jaar voor, met meetbare indicatoren voor de economie, veiligheid, de verlening van overheidsdiensten, onderwijs, volksgezondheid, rechtshandhaving en het beheer van natuurlijke hulpbronnen.

Mevrouw Pukkamon zei dat eerder al een ‘Phuket-model’ was nagestreefd onder de regering van generaal Prayut Chan-o-cha, maar dat dit niet was voortgezet. Volgens haar moet de huidige aanpak structurele problemen oplossen en mechanismen instellen die ook na de ambtstermijn van een regering kunnen blijven bestaan.

De commissie zei dat zij de opvattingen van inwoners, bedrijven, het maatschappelijk middenveld en overheidsinstanties zou verzamelen, in plaats van een model uit Bangkok op te leggen. Zij zal de aanbevelingen uit het seminar bundelen in een rapport voor de regering en relevante instanties en kan overwegen wetgeving op te stellen ter ondersteuning van decentralisatie en zelfbestuur in Phuket.

Tijdens een middagsessie, getiteld ‘De stemmen van de bevolking geven vorm aan de toekomst van Phuket’, konden deelnemers problemen benoemen en prioriteren en oplossingen voorstellen. De commissie zei dat de feedback zou worden verwerkt in beleid en mogelijke wetsvoorstellen, waarbij publieke participatie en lokale omstandigheden richtinggevend moeten zijn voor elk toekomstig model.