Profiel over Phuket belicht rol van Luang Pho Cham in geschiedenis van Wat Chalong

Een historisch profiel dat op 9 september 2026 werd gepubliceerd, beschrijft Luang Pho Cham van Wat Chalong als een prominente religieuze figuur in Phuket tijdens het bewind van koning Rama V.

Het verslag verbindt zijn reputatie aan een periode waarin de tinmijnbouw op Phuket zich snel uitbreidde en mijneigenaren grote aantallen Chinese arbeiders naar het eiland brachten. Volgens het verslag droegen schulden, armoede en ongelijkheid bij aan de vorming van twee grote Chinese geheime genootschappen, die bekendstonden als ang-yi, waarna aanvallen op lokale gemeenschappen volgden.

Volgens het profiel brachten geruchten dat een gewapende groep Wat Chalong wilde aanvallen dorpsbewoners ertoe Luang Pho Cham aan te sporen te vluchten. Hij weigerde en zei: “Ik ben hier geboren en opgegroeid en ben abt van Wat Chalong geworden. Ik vlucht nergens heen; ik zal hier sterven.”

Het verslag zegt dat hij heilig water bereidde en stoffen talismans, bekend als phrachiat, uitdeelde aan dorpsbewoners die in de tempel wilden blijven. Bewoners en discipelen verzamelden zich vervolgens bij Wat Chalong en gebruikten de muur van de ordineringshal als verdedigingsstelling. De eerste aanval werd naar verluidt afgeslagen. Later keerden grotere groepen terug naar de tempel, nadat de leider van het geheime genootschap een beloning van 1.000 munten had uitgeloofd voor het hoofd van Luang Pho Cham.

Volgens het profiel duurde de laatste aanval tot het middaguur, toen de aanvallers stopten om rijstepap te eten. De dorpsbewoners zetten daarop een omsingelende aanval in, waardoor de groep zich moest terugtrekken. Volgens het verslag keerden de geheime genootschappen daarna niet meer terug naar Wat Chalong.

Het artikel haalt ook devotionele verhalen over Luang Pho Cham aan, waaronder het gebed van een visser om een storm te laten gaan liggen en de gewoonte van plaatselijke gelovigen om bladgoud op zijn scheenbeen en wandelstok aan te brengen. Volgens het artikel stond Luang Pho Cham dit doorgaans toe, hoewel hij het bladgoud van zijn been verwijderde omdat het jeuk veroorzaakte.

Het profiel beschrijft verder een bezoek van prins Damrong Rajanubhab, die vroeg of hij bladgoud op Luang Pho Cham mocht aanbrengen. De monnik stond dat toe op zijn borst, in plaats van op zijn scheenbeen zoals andere dorpsbewoners deden. Volgens het artikel was prins Damrong van mening dat Luang Pho Chams kennis, vaardigheden en de aan hem toegeschreven wonderen rechtvaardigden dat hij in de geschiedenis van de Thaise religie en de natie werd omschreven als een “buitengewone man”.

Volgens het profiel verleende koning Chulalongkorn, of Rama V, Luang Pho Cham later de kerkelijke titel พระครูวิสุทธิวงศาจารย์ญาณมุนี en benoemde hij hem tot Sangkha Pamok van de provincie Phuket. Daarbij werd verwezen naar zijn naar verluidt belangrijke bijdrage aan de bescherming van het eiland tegen de Chinese geheime genootschappen en naar zijn wijdverbreide reputatie van heiligheid.